12/11/17

Vintecinco anos despois, Reuven Rivlin. Por Pedro Gómez-Valadés


Por Pedro Gómez-Valadés*

Corría o ano das milagres, o inesquecible 1992, o ano dos Xogos Olímpicos de Barcelona, da Exposición Universal de Sevilla, do quinto centenario do descubrimento de América e dunha cuarta efeméride máis, efeméride esta que en contraposición da grande carga positiva das tres citadas, esta cuarta conmemoración foi un amargo recordatorio dun dos máis negros episodios da longa historia de España. Sucedeu no ano 1492 de infausta lembranza para a comunidade xudía por ser este o tempo no que os Reis Católicos decretaron o seu edicto de expulsión dos xudeus das terras dos seus reinos. 

Cinco séculos despois o daquela presidente do Estado de Israel, Chaim Herzog viaxou a España, a nunca esquecida terra de Sefarad,  en visita de Estado.  Había só 6 anos do establecemento de relacións diplomáticas entre España e Israel sendo os xefes de goberno respectivos Felipe González e Shimón Peres. Ao longo dos 31 anos de diplomacia directa entre Madrid e Xerusalén, as relacións foron boas aínda que manifestamente mellorables. Moitas tomas de posición de España na política internacional non axudaron, máis ben ao contrario, á mellora da confianza e ao estreitamento das relacións hispano-israelís. 

Agora, 31 anos despois da sinatura de intercambio de Embaixadas e 25 anos despois da ate hoxe única visita de Estado dun presidente de Israel a España, a recente viaxe do actual presidente Reuven Rivlin ven a confirmar a mellora e afortalamento das relacións España-Israel. Avance moi notable en todos os eidos: económico, cultural, turístico, de seguridade, etc... pero aínda con moita marxe de mellora. Lembremos que desde o establecemento de relacións diplomáticas en 1986 entre Madrid e Xerusalén, tanto Felipe González, coma José María Aznar e José Luís Rodríguez Zapatero viaxaron en visita oficial a Israel. Faltando ate agora a desexable -e coido que necesaria- viaxe a Terra Santa de Mariano Rajoy. Viaxe esta que sen dúbida suporá un forte impulso ao estreitamento das relacións e amizade hispano-israelí. Porque non esquezamos que para o pobo xudeu España sempre será a vella Sefarad, parte fulcral da súa longa viaxe pola historia.

Agardo e fago votos porque non teñamos que esperar outro cuarto de século para que un presidente israelí visite de novo España. Shalom presidente Rivlin.

*Presidente da Asociación Galega de Amizade con Israel (AGAI). Artigo publicado nos xornais Atlántico. La Región, El Progreso e GaliciaConfidencial

27/10/17

De nuevo el fútbol

O xogador español Marco Asensio en Xerusalén

Por Pablo Veiga
Artigo publicado no semanario israelí AURORA

En la pasada primavera, en esta misma columna nos hacíamos eco del revuelo causado entorno al partido de fútbol entre las selecciones de España e Israel, que se celebraba en Gijón, ciudad cuyo ayuntamiento había decidido sumarse a la campaña de boicot promovida por los secuaces del movimiento BDS. Mucho ruido mediático, manifestación incluida, pero el encuentro se disputó sin lamentar mayores incidentes.

Muy recientemente, en Ierushalaim, se ha disputado el útimo partido de la fase de clasificación para el mundial de Rusia, con todo decidido en el grupo, donde España ya tenía su billete e Israel había perdido todas sus opciones. En el día previo al choque, la expedición española realizó un pequeño tour por las calles de la capital, en la que no podía faltar la visita al Muro de las Lamentaciones, despertando la curiosidad de los aficionados locales al contemplar de cerca sus ídolos futbolísticos. En ese paseo, el jugador del Real Madrid, Marco Asensio, llamado a ser uno de los grandes a nivel mundial, decidió hacerse una fotografía con el Kotel a sus espaldas, donde también se visualizaba una bandera israelí, y subirla a las redes sociales. 

Las reacciones al inocente gesto de la joven promesa del fútbol español no se hizo esperar; innumerable cascada de reacciones con todo tipo de improperios y ataques al jugador. Desde insultos a su presunta ignorancia, conminándolo a que se documentara, a sentencias tales como que Israel es una ocupación de toda Palestina y por lo tanto no tendría que existir. Las proclamas anti israelís llenas de odio copaban la práctica totalidad de esos tuits. Sí existieron algunas contestaciones apoyando al deportista y contrarrestando los abruptos de aquellos que desde luego con su parcialidad y falta de rigor difícilmente puedan ayudar a la llamada causa palestina. Evidentemente, el jugador, de veintiún años, no entró en la discusión, porque tampoco sabría qué responder luego de subir a la red una foto en la ciudad donde iba a jugar un partido de fútbol.

Otra imagen, esta vez en el terreno de juego, tras el pitido final, con el jugador español Isco de protagonista, también dio que hablar en los medios de comunicación españoles. Varios aficionados saltaron desde la grada del estadio al campo cuando los jugadores se saludaban e intercambiaban las camisetas. Lógicamente, la seguridad actuó contundentemente placando a los espontáneos y reduciéndolos. Pues algún avispado creyó intuir la presencia de una especie de cuchillo a uno de esos aficionados que se dirigía hacia el jugador Isco. Nada más lejos de la realidad. Esas informaciones fueron tajantemente desmentidas por las autoridades policiales israelís, ya que en ningún momento el plantel de la selección española corrió peligro. No obstante, este “incidente” se aprovechó para rellenar espacios deportivos en radios y televisiones y para dar cabida a aquellos que esperan la mínima oportunidad para el ataque contra Israel.

Esperemos nuevos enfrentamientos entre ambas selecciones y también entre clubes. Seguro que no faltarán este tipo de absurdas polémicas. Pero como siempre, el deporte será un bálsamo ante la rabia.
*Pablo Veiga é socio de AGAI en Lugo

23/10/17

Imaxes da presentación en Lugo da nosa exposición "A terra de Israel".

Hoxe luns tivo lugar en Lugo a presentación oficial da exposición "A terra de Israel" que organizada pola nosa asociación esta aberta na sede administrativa da Xunta de Galicia. No acto, ademais do noso coordinador de zona, Tino Pinheiro, participaron o subdelegado do Goberno en Lugo, o sr. Ramón Carballo, a concelleira de Cultura no Concello de Lugo a sra.Carmen Basandre, María José Gómez, responsable de cultura da Xunta en Lugo e así como tamén o delegado da Xunta de Galicia en Lugo o sr. Xosé Manuel Balseiro. 

Desde a Asociación Galega de Amizade con Israel (AGAI) o noso agradecemento a todas as autoridades presentes, tanto da Xunta de Galicia coma do Concello de Lugo. pola súa participación no acto e pola súa colaboración. Mención especial ao magnífico .traballo de planificación desenvolvido pola nosa socia Ana Argiz

De seguido unhas imaxes do devandito acto:














16/10/17

A UNESCO: escenario da hipocrisía e desinformación


A UNESCO ten un longo historial cheo de controvertidas resolucións froito de escuras manobras por parte dos seus membros.

Bloques de presión política, fomentada por movementos inducidos por países que apoian aos palestinos, teñen provocado auténticas aberraçións históricas como por ejemplo declarar que Hebrón e o Monte do Templo son lugares da “herdanza palestina”. Sen ningún vencello histórico co pobo xudeu.

Hebrón é o lugar onde están situados os túmulos dos patriarcas e matriarcas do pobo xudeu desde hai máis de 3800 anos.

O Monte do Templo de Xerusalén, como ben di o seu nome, foi o lugar onde foi construido e reconstruido o grande Templo do Rei Salomón, hai máis de 3.000 anos.

Alén de pretender reescribir a historia, tamén perpetraron aberracións máios actuais cunha chea de resolucións das asembleas da UNESCO.

De seguido un breve repaso histórico da organización UN Watch, a máis importante ONG de fiscalización da ONU, datada de 2014, que relaciona as aberracións producidas pola UNESCO.

XENEBRA, 17 de xaneiro de 2014 - A ONG que se dedica á observación e monitorización das iniciativas das Nacións Unidas - UN Watch - condenou a suspensión no último momento pola UNESCO, dunha gran exposición na súa sede de París sobre o pobo xudeu e Israel, seica por presións dos estados árabes e UN Watch emitiu a seguinte nota:.

"A secretaria xeral da UNESCO, Irina Bokova, xustificou a cancelación da exposición xudaica invocando a preocupación da UNESCO de non pór en perigo as fráxiles negociacións de paz israelí-palestinas. No entanto, dalgunha forma, este nobre principio de cautela para a paz nunca impediu a UNESCO condenar a Israel incesantemente", dixo Hillel Neuer, director do grupo de dereitos humanos de Xenebra.

"Lamentablemente, a decisión de Bokova de sacrificar a educación, a ciencia e a cultura baixo presión política do ambiente é xa rotina na UNESCO cando se trata de Israel", engadiu Neuer.

"Dende 2009, a UN Watch contou cando menos 46 resolucións da UNESCO contra Israel, unha contra a Siria e cero sobre Irán, Corea do Norte, Sudán ou calquera outro país do mundo".

"Este tratamento malicioso é especialmente tráxico porque a UNESCO foi fundada tras a Segunda Guerra Mundial co expreso propósito de combater a doutrina da desigualdade dos homes e das razas. Hoxe, como tristemente se repite, converteuse nun perpetrador serial da desigualdade".

UNESCO E ISRAEL: RESOLUCIÓNS E DECISIÓNS DA UNESCO CONDENANDO PAÍSES

2009 
Contra Israel: 10 
Resto do mundo: 0 (incluíndo Irán, Sudán, Siria,  Corea do Norte, etc.) 
Datos e fontes: Consello Executivo da UNESCO aprobou oito resolucións contra o Estado Xudeu, na súa 181ª sesión e 182ª sesión e despois outras dúas resolucións contra Israel na 35ª sesión da Conferencia Xeral. Cero para o resto do mundo.

2010 
Contra Israel: 10 
Resto do mundo: 0 (incluíndo Irán, Sudán, Siria, Venezuela, Corea do Norte, etc.) 
Datos e fontes: Consello Executivo da UNESCO aprobou 10 decisións contra Israel nas súas sesións 184ª e 185ª.

2011 
Contra Israel: 12 
Resto do mundo: 0 (incluíndo Irán, Sudán, Siria, Venezuela, Corea do Norte, etc.) 
Datos e fontes: Consello Executivo da UNESCO aprobou 10 decisións contra Israel na súas sesións 186ª e 187ª e outras dúas resolucións contra Israel na 36ª sesión da Conferencia Xeral.

2012 
Contra Israel: 8 
Contra Siria: 1 
Resto do mundo: 0 (incluíndo Irán, Sudán, Venezuela, Corea do Norte, etc.) 
Datos e fontes: catro resolucións sobre Israel e unha sobre Siria na súa sesión 189ª e catro sobre Israel na sesión 190ª. A UNESCO condenou a Siria polas súas sanguentas prisións nunha resolución. No entanto, iso aconteceu só despois de que os países occidentais foran fortemente presionados pola protesta da UN Watch contra a vergoñenta elección de Siria na UNESCO para o seu comité que xulga as peticións de dereitos humanos, ben como a súa comisión que supervisa as organizacións non gobernamentais. Esta condena da Siria foi a única; non conseguiu reaparecer en 2013. En vez diso, Israel volveu unha vez máis a ser o único país escollido pola UNESCO.

2013 
Contra Israel: 6 
Resto do mundo: 0

A recente iniciativa dos Estados Unidos, seguida de Israel, de abandonar a UNESCO, é unha luz de alerta para o total desvirtuamento dos propósitos para os cales a entidade foi creada. 

Dominada politica e numericamente por inimigos declarados de Israel, a entidade ten sido escenario para o exercicio da hipocrisía política anti-israelí. 

Ao comentar a iniciativa americana, o primeiro ministro israelí, Benjamin Netanyahu, declarou: "Esta é unha decisión valente e moral, porque a Unesco converteuse nun teatro do absurdo. Ao contrario de preservar a Historia, a destrue".

15/10/17

Entrevista co presidente de AGAI en Eretz Radio

Entrevista na radio israelí en español Eretz Radio co noso presidente Pedro Gómez-Valadés. Pódese escoitar a partir do minuto 24.